Ölü zamanlar besliyor koynunda sükûn
Kuraklığında çatlarken dudaklarım
Emzirmez oldu ya güneş uykularımı
İşte ondan sebep bu sitemler
Issız yitik lalezarın ortasındayım
Esrik bir gecenin ellerindeyim
Kara tespihini çekiyorum ki; akla zarar
Zemherisinde yitiğim yalnızlığın
Mecalim yok yâr
Zordayım
Hüzün dokunduğundan beri tenime
Yüreğim sükûtun sehpasında
Ellerim benim ellerim değil
Anla
Yaklaşma!
Bulaşmasın zihnine acı
Sadece bil istedim o kadar
Cansızım
Dokunma
Seni de kanatır dikenli telleri duvarlarımın
Ölmek ne zor bir bilsen
Anadan üryanken sen yanım
Tarifsizim
Sen ki beni bilirsin
Öyle böyle değil sancısı
Talanlardayım
Zordayım anla işte
Ölü zaman burgacındayım
Hem bakma bu viranlığıma
Yazıyorum ya, okur musun bilmem
Ziyan yok
Düşlerime bırak gözlerini kâfi
Dokunsun mavisine çatlamış dudaklarım…
25/04/08
| 
