“Her yaşıma şiir yazamam ya birader”
Şimdi desem ki sana;
Say işte Zeynep Kamil’den,
Yani o eski Üsküdar’ın parke taşlı sokağından
Bin dokuz yüz yetmiş iki’den bu yana
Ama ağır
Adım adım
Yavaş,
Aheste!
Dinlemez koşarsın!
Hâlâ bebek gibi kokuyor ellerin desene
Kundaklamışlığıma bakmadan ıssızlığımı
Çalmamışsın ananın ak göğsünün kapısını
Dişlerin ısırmadı daha
Mama uzatılan kaşığı tutan parmağın yarısını
Desene !
Yalan olsa bile
Haydi! n’olur dene
Aldırma büyüklerde ağlar
Görmüyor musun ?
Meyilliyim anamın rahminden tekrar düşmeye
Ah! sessizliğimin sesi
Anlatmaya mecalsizim
Ki , sen biliyorsun en iyi
Ama ağır
Adım adım say
“Otuz yedi’de öleceğim, keza hesap belli”
Yavaş,
Aheste!
Parmaklarımın mürekkep karasına aldırma
Dolsa da hokka gözyaşlarımla
Kalemim kırılmaya dursa da
İlk saçlarımı yalancıktan olsun sen tara
Şimdi desem ki sana;
Sırf zevk olsun diye sallandırıyorum bu çağımı
Biteviye
Meyilliyim anamın rahminden tekrar düşmeye
Anla!
Ağır say
Adım adım
Yavaş
Aheste!
Karışmamalı gündüz geceye
Hatta ilişme şakak çizgilerime
Zira ben farkındayım
Cefa testeresinde biçiliyor ömür
Vade tamam olmadan bitmezde
Otuz altı’da dur!
Unutma hayata uzun bir mola vermişliğimi
Yıkılmıştı da üstüme zaman
Ve o an , işte o meşum an
Kopmuştu ya şah damarım boynumdan
Düşmüştü payitahtımın surları hani
İşte orada, tam orada hızlan
Canımı yakıyor çünkü
O yıl her yanım kan revan
Susacak mısın?
Susma!
Bebek kokuyor nasırlı ellerin
Daha bıyıkların bile terlemedi
Sakalına ve hatta şakağına kar yağmadı de
Yoruldun değil mi sende?
Olsun de işte de!
Ne çıkar sanki ?
Yalan olsa bile
N’olur dene
Ağır say
Adım adım
Yavaş
Aheste!
Aldırma büyüklerde ağlar
Görmüyor musun ?
Meyilliyim anamın rahminden tekrar düşmeye
İlker PAMUKÇU
***25 Mayıs 2008 İstanbul’da Doğum günü***
| 
